Momenteel draait in de filmhuizen AGORA, de nieuwe film van Alejandro Amenábar (MAR ADENTRO, THE OTHERS). AGORA vertelt het verhaal van de Griekse filosofe en wiskundige Hypatia (370-415), die het in het oude Alexandrië vanwege haar denkbeelden aan de stok kreeg met aanhangers van een nieuwe religieuze stroming, het christendom.
De film is weinig subtiel en de dialogen ontstijgen het soap-niveau nauwelijks, maar AGORA wordt gered door enkele geniale momenten en een opmerkelijke protagonist. De held van het verhaal is deze keer namelijk geen gespierde gladiator of bloeddorstige wereldveroveraar, maar een vrouwelijke wijsgeer die een uitgesproken afkeer had van (bij)geloof. Dat is niet iets wat je vaak ziet in producties van meer dan 70 miljoen dollar.
Oh ja, en in AGORA zijn christenen de bad guys.
Na dreigementen van extremistische moslims, heeft de tv-zender Comedy Central besloten een aflevering van South Park te censureren. In de bewuste aflevering zou de profeet Mohammed te zien zijn, iets wat de islam verbiedt. Een klap in het gezicht voor de vrijheid van meningsuiting? Zeker. Maar de grootste verliezer is toch wel de humor.
De vaste bezoekers van Rubenski.nl hebben het misschien gemerkt: er worden steeds minder stukjes gepubliceerd op deze site, de stukjes zijn niet zo scherp meer en daardoor wordt er ook minder gereageerd door lezers. De oorzaak? Ik ben uitgeluld.
Hoe vaak kun je zeggen dat je (bij)geloof onzinnig en zelfs gevaarlijk vindt? Hoe vaak kun je de rare capriolen van gelovigen onder de aandacht brengen? Nou, op zich tot in het oneindige, maar op een gegeven moment is je punt wel gemaakt. Volgens mij heb ik wel ongeveer gezegd wat ik wilde zeggen.
Bovendien is het opkrabbelen van nieuwe stukjes voor Rubenski.nl een worsteling geworden. En dat kan niet de bedoeling zijn.
Ik ben de komende maanden druk met werk, ga me serieus verdiepen in een mogelijke verhuizing naar het buitenland, wil meer bezig zijn met fotografie (
klik) en heb sinds een paar weken het krankzinnige plan opgevat om een scenario te schrijven. Genoeg te doen dus.
Wie weet, over een paar maanden, in het nieuwe jaar... misschien begint het dan weer te kriebelen en doe ik weer een poging iets te schrijven. Ik bedoel, het is nou niet bepaald dat de opmars van het irrationele is gestopt – niet dat ik die illusie had, overigens – dus inspiratie genoeg!
Tot die tijd wil ik iedereen bedanken die de moeite heeft genomen om mijn stukjes te lezen en er zelfs op te reageren.
Uw ongelovige hond,
Ruben
