Felle discussies
Als kind werd ik vegetarisch opgevoed – mijn ouders waren tóen nog principieel…inmiddels eten ze allebei weer vlees. Zo rond mijn twaalfde heb ik een aantal jaar vlees gegeten, maar werd na het zien van een tv-programma over slachthuizen weer vegetariër (overigens verloor ik rond dezelfde leeftijd het geloof in een god. Toeval?). In het begin reageerde ik tamelijk fel op mensen die vlees aten; ik vond het immoreel en kon het niet verkroppen dat mensen die aan de ene kant alles overhadden voor het welzijn van hun Fifi of Tommie, geen enkele moeite hadden met het eten van andere dieren. Door de jaren heen ben ik milder geworden; als mensen graag vlees willen eten, is dat hun eigen verantwoordelijkheid. Ik val ze er niet meer op aan. Maar als er een discussie ontstaat over het eten van vlees – die overigens vaak plaatsheeft aan tafel – zal ik mijn mening natuurlijk niet onder stoelen of banken steken.
Het grappige is nu dat in dit soort discussies mensen mij geregeld aanvallen op het feit dat ik bijvoorbeeld leren schoenen draag (hele stoere, van Adidas, waar je het bloed van kinderhandjes nog op kunt zien zitten) of kauwgom eet (in snoep zit vaak gelatine, wat gemaakt is van dierenbotten). Als vegetariër moet ik mijn levensstijl dan met hand en tand verdedigen. Mijn inconsequente gedrag wordt niet geaccepteerd en ten aanzien van de hele tafel word ik door de morele mangel gehaald.
Voetafdruk
In dergelijke situaties ben ik vaak te opgefokt om rustig te reageren, dus daarom maar even hier: liever bewust inconsequent dan volkomen onverschillig. Het gaat er uiteindelijk om hoe groot je ‘voetafdruk’ is op deze aarde, hoe groot de netto schade is die je toebrengt aan het milieu, en niet of je daarin consequent of niet consequent bent. Uiteindelijk is het kistkalf of de legbatterijkip niet gebaat bij een consequente of inconsequente houding. Het gaat er om of het dier wel of niet wordt misbruikt en geslacht.
Maar mijn vleesetende tafelvrienden willen er meestal niets van weten. Als ik zo willekeurig ben in mijn keuze om het milieu te ontzien, kan ik maar beter mijn grote, arrogante mond houden. Ik snap wel een beetje waarom vleeseters zich opstellen. Ze voelen zich bedreigd door de vermeende morele superioriteit van de vegetariërs en ergeren zich aan het betweterige toontje dat veel milieufreaks er op nahouden. Maar als je alleen daarom de kont tegen de krib gooit en je nog eens een extra karbonaadje opschept, of even extra verkwistend gas geeft in je auto, heb je uiteindelijk alleen jezelf er mee. Feit blijft dat de bio-industrie enorme schade toebrengt aan het milieu, en dat jij daar als vleeseter mede voor verantwoordelijk bent. Door Al Gore of iets simpelere zielen als ondergetekende aan te vallen op inconsequent gedrag sus je misschien even je eigen schuldgevoel, maar uiteindelijk ben JIJ het die meer schade berokkent.
Reacties
Plaats Reactie