Helemaal mee eens. Maar elk mens heeft zijn demonen, en als psychiaters te duur zijn en vrienden niet willen luisteren, biedt het weblog een prima uitkomst om dingen van je af te schrijven. Okay, het internet is een openbare plek, en mensen kunnen reageren op je stukjes, maar die schreeuw om aandacht is secundair. Echt waar.
Rubenski.nl is een plek waar ik van me af kan schrijven als ik gefrustreerd, ontroerd, kwaad, romantisch, intelligent of geil ben. Goed, misschien niet als ik geil ben. Ik hoop elke twee weken iets nieuws te posten (abonneer je gerust op de RSS-feed, zodat je niets hoeft te missen). Dat ik dit online doe is alleen maar omdat mijn moeder dan kan meelezen en weet wat haar zoon zo’n beetje bezighoudt (Hoi mam! Was maar een grapje hoor, over dat geil zijn). Ik geef toe: soms zullen er een beetje stevige, ongenuanceerde stukjes tussen zitten, waarmee ik hoop mensen te prikkelen. En natuurlijk hoop ik dan dat men zal reageren. Maar even goede vrienden als geen hond dit weblog leest. (Wat dus zou betekenen dat ook dit stukje door niemand wordt gelezen. Wat eigenlijk een beetje suf is, omdat ik dit wel schrijf alsof het gelezen wordt door anderen).
Met dank aan Dertig Interactieve Media, die mijn weblogwensen binnen een week online kregen.
PS Elke week zal er een nieuwe foto aan de bovenkant van deze site verschijnen. Misschien is alleen dat al reden genoeg om nog eens terug te komen.
PPS Waarom de naam ‘Rubenski’? Ik werd vroeger door mijn familie wel eens Rubenski of Ruubsalemander genoemd. Hoewel ik de laatste naam leuker vind, is deze nogal lang voor een URL. Vandaar Rubenski.nl.
Reacties
Plaats Reactie